Haberler

KARDEŞ KISKANÇLIĞI

kardes

KARDEŞ KISKANÇLIĞI

 Kıskançlık, insanın en doğal duygularından biridir. Yaşamın her döneminde görülürken çocukluk döneminde daha şiddetli bir şekilde kendini gösterebilir. Çocuk, kendisine yöneltilen ilgi ve alakanın birden kardeşine yöneltilmesinden ciddi rahatsızlık duymaktadır. Çocuğun anne ve babasını paylaşmak istememesinin altında temel bir güvensizlik ve kaybetme korkusu durumu yatmaktadır. Çocuğa güvenini tekrardan kazandırmak ailenin başlıca sorumluluklarından biridir. Çocuklarda kardeş kıskançlığının nedenlerini incelediğimizde aileye yeni katılan bebeğin, büyük çocuk tarafından kıskanılması ve büyük çocuğun kendisine ayrılan zamanı kardeşiyle paylaşmak istememesi göze çarpmaktadır. Çocuğun kardeşine gösterdiği kızgınlık ve kırgınlık aslında anne, babaya karşı hissettiği duygulardır. ‘’Benimle neden eskisi kadar ilgilenmiyorsunuz?’’ sorusunun farklı bir şekilde ifade edilme tarzıdır. Ayrıca, kardeşler arasındaki yaş farkı da kıskançlığı etkileyen bir unsurdur. Yaş farkı az olan kardeşler arasındaki kıskançlık, yaş farkı fazla olan kardeşlere göre daha yüksek seviyede seyretmektedir. Ailenin çocuklarını kıyaslaması, cinsiyete göre ayrımcılıkta bulunması gibi faktörler de kardeş kıskançlığını tetiklemektedir.

Peki, kardeş kıskançlığının ne gibi belirtileri vardır?

Kardeşine karşı saldırgan bir tutum içerisinde olma, yemek yememe isteği ve bunun akabinde zayıflama, sürekli ve ısrarlı biçimde sevilip sevilmediğini sorma,  canlı ya da cansız varlıkla vurma davranışı gösterme, anneden ayrılma korkusu yaşama ve ayrılmak istememe, okul başarısında düşüş, alt ıslatma, kabus görme gibi durumlar yaşanabilir.

Kardeş kıskançlığına karşı nasıl davranılmalıdır?

Yapılması gereken çocuğunuzun kardeşini asla kıskanmamasını sağlamak değil, kıskançlık duygusuyla baş etmesini sağlamak olmalıdır. Öncelikle çocuk kardeşi olacağını kardeşi dünyaya geldikten sonra öğrenmemelidir. Gebeliğin ilk aylarında durum açıklanmalıdır. Yeni kardeşiyle oyunlar oynayabileceğini, onunla güzel şeyler paylaşabileceği söylenebilir. Çoğu çocuk kardeşiyle hemen doğar doğmaz oyun oynayabileceğini düşünmektedir. Bunun hemen gerçekleşmeyeceği uygun bir dille anlatılmalıdır. Büyük çocukla kardeşi doğmadan yapılan etkinliklere kardeşi doğduktan sonra da devam edilmelidir. Yeni doğan bebeği görmeye misafirler gelecektir. Misafirlere sadece bebekle ilgilenmemeleri, evdeki tüm çocuklarla ilgilenmeleri gerektiği söylenmelidir. Yeni bebeğin gelmesiyle eski rutinler terkedilmemelidir. Büyük yaş gruplarındaki kıskançlık durumları içinde dikkatli davranılmalıdır. Çocuğa abilik ya da ablalık rolleri yüklenerek yaş seviyesinin üzerinde olgunluklar beklenmemelidir. Çocuklar arasında eşit olunması gerekir. Kıyaslama yapmak doğru değildir. Aile tanımını çocuğa iyi açıklamak ve bunu davranışlarla uygulayabilmek gerekir ki sevgi bağı güçlensin. Ortak oyun alanları, ortak etkinlikler planlanmalıdır. Çocuklar arasında sorun yaşandığı zaman ebeveynler hemen araya girmemeli, sorunlarını çözmek için çocuklarına konuşma ve uzlaşma zamanı tanımalıdırlar.

 

SAMET AKGÜN   

PSİKOLOG