Haberler

AİLE İÇİ İLETİŞİM

maxresdefault

HERKES HAYATI KENDİ GÖZLÜKLERİNDEN GÖRÜR

“Aynı şeyi neden farklı gördüğünüzü anlamaya çalışmazsanız, bu kez birbirinizi yargılamaya başlarsınız.”
Zig ZIGLAR

 “Mükemmel anne-baba mükemmel çocuk yetiştiremez, mutlu anne-baba Mutlu çocuk yetiştirir.”

AİLENİN MUTLULUĞU ÇOCUĞA PSİKOLOJİK GÜVEN VERİR.

  • Aile içi anlaşmazlıklar ve tartışmalar mümkün olduğunca çocuğun yanında yapılmamalıdır.
  • Aile içinde çocuğa karşı tutarsızlıklar olmamalıdır.

(Çift yönlü davranış çocuğu yalancılığa ve ikiyüzlülüğe iter.)

ÇOCUK NEYİ ÖĞRENİR?

  • Eğer bir çocuk kınanarak yaşarsa suçlamayı öğrenir.
  • Eğer bir çocuk düşmanca davranışlar içinde yaşarsa kavga etmeyi öğrenir.
  • Eğer bir çocuk alay edilerek yaşarsa sıkılganlığı öğrenir.
  • Eğer bir çocuk utanç içinde yaşarsa suçluluk duymayı öğrenir.
  • Eğer bir çocuk düşmanlıklar içinde büyürse saldırganlığı öğrenir.

İyi Ana-Baba Olmak Öğrenilmesi gereken bir SANATTIR…

AİLE İÇİNDE KULLANILAN DİL: ‘’BEN DİLİ’’

  • Sen dilindeki gibi kişiler savunmaya geçmez
  • Birey karşısındakini suçlu hissettirmez.
  • Dili kullanan kişinin neden o duyguyu yaşadığı anlaşıldığı için iletişim sağlıklı olur.
  • Ben mesajını alan kişi başkalarını dinlemeyi de öğrenir. Yakınlığı arttırır.
  • Anlaşmazlıkları azaltır.
  • Konuşan kişiyi duygularını biriktirmediği, etkili olarak dile getirdiği için rahatlatır.

SAĞLIKLI İLETİŞİM İÇİN İLETİŞİM ENGELLERİNDEN KAÇININ!

  1. Emretme, Yönetme
  • “Yapman gerekir…” “… Yapacaksın” “Yapmak zorundasın”.
  • Korku ya da aktif direnç oluşturabilir
  • Söylenenlerin tersini “denemeye” davet edebilir;
  • İsyankâr davranışa ya da misillemeye yol açabilir.
  1. Uyarma, Tehdit Etme (Gözdağı Verme)

“… yapamazsın … olur”

“Ya yaparsın, yoksa babana söylerim”

  • Korku, boyun eğme yaratabilir;
  • Söz konusu sonuçların gerçekten meydana gelip gelmeyeceğini “denemeye” yol açar;
  • Gücenme, kızgınlık, isyankarlığa neden olabilir.

3.Sürekli Öğüt Verme

  • “… Yapmalıydın”
  • “… Şöyle yapmak gerekir”
  • Zorunluluk ya da suçluluk duyguları oluşturur;
  • Çocuğun durumunu daha şiddetle savunmasına yol açabilir.

4.Yargılama, Eleştirme, Suçlama
“Olgunca düşünmüyorsun…” “Sen zaten tembelsin…”

  • Yetersizlik, aptallık, yanlış değerlendirme anlamı taşır;
  • Çocuğun olumsuz bir yargıya hedef olma ya da azarlanma korkusuyla iletişimi kesmesine yol açar;
  • Genellikle çocuk yargı ve eleştirileri gerçek olarak algılar (“ben kötüyüm!”) ya da karşılık verir (“siz de daha mükemmel değilsiniz”).

OLUMLU İLETİŞİM. SOHBET EDİN, DİNLEYİN

  • Çocuğunuzla her konuda olduğu gibi okulla ilgili de sohbet edin. Konuşmak için fırsatlar oluşturun.
  • Sağlıklı dinleyin
  • Anlattıklarını mutlaka dinleyin.
  • Onun seviyesine inerek, göz teması ile ve gerçekten vakit ayırarak dinleyin. Bazen sadece dinlemek yeterlidir.

 

SİMGE AYTEKİN
PSİKOLOJİK DANIŞMAN/REHBER ÖĞRETMEN